moja włosowa historia

To pierwszy mój post na tym blogu, ale nie pierwszy w moim życiu. Prowadziłam pełno blogów o przeróżnej tematyce. Zaczynałam w 4 klasie podstawówki z instrukcjami do programów graficznych - Gimpa, Photoshopa i PhotoFiltre.  Robiłam szablony na inne blogi już w podstawówce. Szczerze mówiąc teraz tego nie ogarniam. Czuję się poniekąd zmarnowanym talentem. Ogólnie lubię pisać. Lubię  kosmetyki. Lubię też zamęczać ludzi tematami kosmetyczno-włosowo-pielęgnacyjnymi, ale w moim otoczeniu mają już dość, więc postanowiłam przenieść się z tymi wywodami do Internetu.

Pielęgnacją włosów zaczęłam się interesować w wieku 16 lat, czyli 6 lat temu, kiedy to zabłądziłam w odmętach Internetu i trafiłam na bloga Anwen. Myślę, że przynajmniej połowa Włosomaniaczek zaczęła swoją włosową przygodę w podobny sposób. Pamiętam, że na raz przeczytałam chyba wszystkie posty i zgłupiałam, nie potrafiłam tego ogarnąć. Dlatego początki wspominam niezbyt dobrze, miałam wrażenie, że wszystko robię źle. W tamtym czasie moje włosy błagały o pomstę do nieba, były farbowane na brązy, myte jakimś zwykłym szamponem i prostowane codziennie, czasami dwa razy dziennie. Często prostowałam je kiedy były jeszcze wilgotne (!). Zero odżywek. Rozdwojona każda końcówka, mocne cieniowanie, ogólnie tragedia - liche strąki.

Zaczęłam olejować włosy olejem kokosowym i Babydream i już samo to zrobiło ogromną różnicę. W międzyczasie pofarbowałam się na czarno i wytrzymałam w tym kolorze chyba z rok.

Potem zamarzyło mi się zostać blondynką. Schodzenie z czerni u fryzjera trwało bardzo długo i kosztowało setki złotych, ale kolor wciąż mi nie odpowiadał. Chciałam naprawdę bardzo jasnego blondu, a fryzjerki nie chciały tak szaleć z moimi włosami (teraz wiem, że z troski). Jako że jestem niecierpliwa to na pewnym etapie schodzenia do blondu postanowiłam przyspieszyć ten proces i poradzić sobie sama. W ruch poszły kąpiele rozjaśniające, czasami nawet w odstępie  zaledwie kilku godzin.. Włosy po moich kombinacjach były w opłakanym stanie. Cała ich pielęgnacja poszła na marne, musiałam zacząć wszystko od nowa.

Mijały miesiące i stan włosów nie poprawiał się, a naprawdę robiłam wszystko żeby je uratować. Po 1,5 roku walki postanowiłam - wracam do brązu. Zrezygnowałam z rozjaśniacza i blond farb. W międzyczasie zdecydowałam się na dość drastyczne cięcie i pozbyłam się sporej ilość włosów. Z czasem było coraz lepiej.

Nie napiszę, jakie konkretnie kosmetyki  przyczyniły się do poprawy stanu włosów, bo uwielbiam testować i próbować nowych rzeczy, więc za każdym razem kupuję co innego. Myślę, że kluczową rolę odegrało olejowanie przed każdym myciem, podcinanie końcówek maszynką u fryzjera, związywane włosów na noc, czesanie tylko suchych (nigdy mokrych) włosów delikatną szczotką z dzika.

Wciąż czułam niedosyt, czułam, że czegoś moim włosom brakowało. Trafiłam na grupę na Facebooku o hennowaniu i przepadłam. Na początku bałam się rudości, które daje henna, więc zaczęłam używać Cassi, która nadaje włosom jedynie złote refleksy i odżywia je. Byłam zachwycona działaniem i postanowiłam jednak pójść krok dalej - czysta henna. Przekonałam się do rudości na mojej głowie. Aktualnie mam piękny rudy brąz, który w każdym świetle wygląda inaczej. W dodatku włosy niesamowicie błyszczą i są wyraźnie pogrubione - to są właśnie uroki henny i innych magicznych ziółek.

Włosom jeszcze dużo brakuje do ideału i do pięknej, gładkiej tafli do pasa, ale w końcu idę w dobrym kierunku.